مواد آب بند کننده بتن (آب بندی مخازن بتنی)

مواد آب بند کننده بتن چیست؟

مواد آب‌بندی بتن عبارتند از ترکیبات و افزودنی‌هایی که برای افزایش مقاومت بتن در برابر نفوذ آب و رطوبت به کار می‌روند. این مواد به دو دسته اصلی افزودنی‌ها و پوشش‌های آب‌بندی تقسیم می‌شوند که هر یک دارای ویژگی‌ها و کاربردهای خاصی هستند.افزودنی‌های آب‌بندی بتن شامل موادی مانند میکروسیلیس، الیاف بتن و افزودنی‌های کریستالی هستند که به طور مستقیم درون مخلوط بتن اضافه می‌شوند.

این افزودنی‌ها با ایجاد یک ماتریس مقاوم در برابر نفوذ آب، نقطه ضعف بتن را که معمولاً در مواجهه با رطوبت قرار دارد، تقویت می‌کنند و عمر مفید سازه‌ها را به طور قابل توجهی افزایش می‌دهند.پوشش‌های آب‌بندی بتن از جمله ممبران‌های پلیمری و پوشش‌های هیدروفوبیک هستند که به عنوان لایه‌های محافظ بر روی سطح بتن اعمال می‌شوند. این پوشش‌ها با جلوگیری از نفوذ آب به داخل سازه و محافظت از بتن در برابر عوامل خوردگی و تغییرات دما، به دوام و عمر طولانی‌تر سازه‌های بتنی کمک می‌کنند.

نقش بنیادین آب‌بندی در سازه‌های بتنی

آب‌بندی بتن از اهمیت بنیادینی در ساخت و نگهداری سازه‌های بتنی برخوردار است. نفوذ آب و رطوبت به درون سازه‌های بتنی می‌تواند منجر به تخریب، کاهش عمر مفید، و ایجاد هزینه‌های سنگین تعمیراتی شود. در همین راستا، استفاده از مواد افزودنی آب‌بند کننده، به‌ویژه در سازه‌هایی که در تماس مستقیم با آب و مایعات قرار دارند، امری ضروری به شمار می‌رود. این مواد با کاهش نفوذپذیری بتن، افزایش مقاومت در برابر آب و رطوبت، و بهبود دوام سازه، نقش حیاتی در جلوگیری از آسیب‌های احتمالی دارند.

روش‌های آب‌بندی بتن 

آب‌بندی اولیه که در حین ساخت و بتن‌ریزی انجام می‌شود و اقتصادی‌ترین راهکار محسوب می‌شود، و آب‌بندی ثانویه که با استفاده از غشاهای محافظ، پس از اتمام ساختار بتنی صورت می‌گیرد و برای ترمیم سازه‌های قدیمی کاربرد دارد. با انتخاب و استفاده صحیح از مواد آب‌بندی مناسب، می‌توان از خرابی‌های ناشی از نفوذ آب جلوگیری کرد و به افزایش دوام و مقاومت سازه‌های بتنی کمک شایانی نمود.

اهمیت آب‌بندی بتن در سازه‌های بتنی

آب‌بندی بتن یکی از عوامل حیاتی در حفظ دوام و عمر مفید سازه‌های بتنی است. بتن به طور طبیعی قابلیت نفوذ آب را دارد و این نفوذ می‌تواند باعث کاهش مقاومت مکانیکی بتن، زنگ زدگی فولاد داخلی، و در نتیجه، کاهش دوام سازه شود. بنابراین، استفاده از روش‌های آب‌بندی مناسب می‌تواند به طور قابل توجهی عمر مفید سازه را افزایش دهد و هزینه‌های نگهداری و تعمیرات را کاهش دهد.

آب بندی توسط کلینیک ساختمانی ایران از سال 1358 تا امروز

بخشی از سازمان ها و کارخانجاتی که مخازن آب و یا سپتیک آن ها توسط شرکت کلینیک ساختمانی ایران آب بندی گردیده است:

استخر شنا در محوطه سفارت به متراژ 300 متر مربع در سال 1356 

  • منابع ذخیره آب جزیره خارک 700 متر مریع سال 1358
  • منابع ذخیره آب جزیره جاسک 550 متر مریع سال 1358
  •  

منابع دخیره آب کشت و صنعت مغان به متراژ 4400 متر مربع در سال 1359 

رزروار آب آشامیدنی به متراژ 1500 متر مربع در سال 1362 

ذخیره آب آتشنشانی به متراژ 500 متر مربع در سال 1365 

منابع فاضلاب (میدان آرژانتین تهران)به متراژ 1200 متر مربع در سال 1369 

ذخیره آب آتشنشانی در شهر صنعتی البرز به متراژ 600 متر مربع در سال 1370 

منابع ذخیره آب تصفیه و آب مقطرخانه نیروگاه به متراژ 4000 متر مربع در سال 1370 

منابع ذخیره آب کارخانه به متراژ 4000 متر مربع در سال 1370 

فوندانسیون پرس 5000 تنی طرح شاسی به متراژ 5500 متر مربع در سال 1371 

حوضچه ته نشینی مواد در کارخانه تغلیظ به متراژ 2000 متر مربع در سال 1371 

مخازن ذخیره آب در کارخانه به متراژ 750 متر مربع در سال 1371 

استخر دانشگاه واقع در خیابان دامن افشار (تهران) به متراژ ۵۵۰ متر مربع سال ۱۳۷۱

منبع آب بیمارستان فارابی به متراژ 500 متر مربع سال ۱۳۷۲

منابع زمینی سایت کارخانه به متراژ 1600 متر مربع در سال 1372 

منابع زمینی و هوایی موجود در کارخانه (ازنا) به متراژ 100 متر مربع در سال 1372 

منابع آب صنعتی در ناحیه کوت امیر به متراژ 120 متر مربع در سال 1372 

استخر برق منطقه ای بلوار پارادیس به متراژ 550 متر مربع در سال 1373 

منابع ذخیره آب قرارگاه مرکزی جاده مخصوص کرج به متراژ 120 متر مربع در سال 1373 

منابع ذخیره آب در سایت کارخانه به متراژ 450 متر مربع در سال 1373 

ساختمان آزمایش موتور جت پوشش سقف و دیوار به متراژ 1700 متر مربع در سال 1373 

کالورت آب در گردش واحد یک نیروگاه غرب (همدان) به متراژ 3600 متر مربع در سال 1373 

منابع ذخیره آب در سرچشمه کرمان به متراژ 400 متر مربع در سال 1373 

منبع آب آشامیدنی در محوطه بیمارستان به متراژ 300 متر مربع در سال 1373 

روش‌های آب‌بندی بتن

آب‌بندی بتن معمولاً به دو شکل انجام می‌شود: آب‌بندی بتن اولیه و آب‌بندی بتن ثانویه. در آب‌بندی بتن اولیه، مواد آب‌بندی به مخلوط بتن اضافه می‌شوند و در هنگام بتن‌ریزی مخلوط می‌شوند. این روش به عنوان روش اقتصادی‌تر و موثرتر برای جلوگیری از نفوذ آب شناخته می‌شود. به عنوان مثال، میکروسیلیس و افزودنی‌های چسبنده بتن می‌توانند در این روش استفاده شوند. در آب‌بندی بتن ثانویه، غشاهای آب‌بندی بعد از بتن‌ریزی بر روی سطح بتن اعمال می‌شوند تا از نفوذ آب به داخل سازه جلوگیری کنند.

انواع مواد آب‌بندی بتن

مواد آب‌بندی بتن شامل افزودنی‌های مختلفی هستند که بر اساس ویژگی‌های خاصی که دارند، برای آب‌بندی بتن استفاده می‌شوند. افزودنی‌های ژل میکروسیلیس مانند میکروسیلیس و الیاف‌دارها مانند پلی‌پروپیلن به عنوان مثال‌هایی از این افزودنی‌ها می‌توانند به طور موثری مقاومت بتن در برابر نفوذ آب را افزایش دهند. افزودنی‌های کریستالی نیز که بر اساس تکنولوژی‌های پیشرفته تولید می‌شوند، می‌توانند با ایجاد واکنش‌های شیمیایی درون بتن، ترک‌های ریز و درشت را مسدود کرده و به عنوان یک راهکار دوام بخش برای آب‌بندی بتن استفاده می‌شوند.

نتیجه‌گیری

مواد آب‌بندی بتن نقش بنیادی در افزایش دوام و مقاومت سازه‌های بتنی دارند. استفاده از این مواد به‌طور مستقیم و غیرمستقیم به کاهش نفوذپذیری بتن و افزایش عمر مفید سازه‌ها کمک می‌کند. برای دستیابی به بهترین نتایج، انتخاب و استفاده صحیح از مواد آب‌بندی مناسب، ضروری است.